Biblia diabła

dokument •



„Codex Gigas” („Wielki kodeks”) zwany też „Biblią diabła” owiany jest czarną legendą: zbuntowany mnich skazany na śmierć, zawarty o północy pakt z diabłem, tajemnicze zaczernione strony, magiczne formuły, wielki wizerunek diabła… Przez stulecia legendarny manuskrypt pozostawał w zamknięciu. W 2007 roku grupa naukowców podjęła się dokładnego zbadania wydobytego z mroków historii rękopisu i wyjaśnienia jego tajemnic. Według legendy na początku XIII wieku pewien mnich z czeskiego klasztoru benedyktyńskiego w Podlažicach sprzeciwił się regule swego zakonu. Miał być skazany na zamurowanie żywcem. Błagał o darowanie mu życia, obiecując, że napisze na chwałę klasztoru księgę, która zawierać będzie całą ludzką wiedzę. Przed północą, widząc, że nie zdąży ukończyć pracy do rana, wpadł w rozpacz i wezwał na pomoc diabła. Rankiem pojawił się z wielkim manuskryptem, którego napisanie jednej osobie zajęłoby w ówczesnych realiach kilkadziesiąt lat. Ogromny tom mierzy blisko metr długości i pół metra szerokości. Waży 75 kilogramów. Oprawiony jest w drewniane okładki pokryte skórą i ozdobami z metalu. Składał się z 320 pergaminowych kart, z których kilka zostało przez kogoś z niewiadomych powodów usuniętych. Podobno do wykonania go zużyto skóry 160 osłów. Swego czasu uznano go ósmy cud świata, ale pogrążyła go aura przesądów i strachu. Mówiono, że znać w nim rękę Lucyfera – miały o tym świadczyć m.in. sprawiające mroczne wrażenie czarne strony w końcowej części księgi i następująca po nich karta z portretem diabła. Uważano, że księga jest przeklęta, wskazując, że wszędzie gdzie się pojawiła, sprowadzała katastrofy. Klasztor w Podlažicach nękało wiele nieszczęść: choroby, długi, plądrowania. W czasie epidemii dżumy księga wędrowała między klasztorami, aż trafiła w posiadanie Rudolfa II, cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego, obsesyjnie zainteresowanego okultyzmem. Jego fatalne losy miały być kolejnym dowodem na przekleństwo, jakie ciążyło na księdze. Michael Gullick i Anna Wolodarski, specjalizujący się w ekspertyzach dokumentów, podejmują się wyjaśnienia tajemnic niezwykłej księgi m.in. przy pomocy metod stosowanych w kryminologii. Badając manuskrypt, wykorzystują obrazowanie fluorescencyjne, analizę grafologiczną czy możliwości rekonstrukcji samego tekstu. Czy „Codex Gigas” miał jednego czy więcej autorów? Co kryje się za dziwnymi zaczernionymi stronami? Skąd pochodzą tajemnicze zaklęcia zawarte w księdze? Badacze wyjaśniają kolejne zagadki manuskryptu i rozszyfrowują jego sekretne przesłania, by odkryć prawdę o „Biblii diabła”.

Komentarze